برداشت RTK
برداشت RTK

برداشت RTK

برداشت RTK : می دانیم که در سامانه های مکان یابی ، بخشی از مراجعی که به آن ها متصل شده و موقعیت پدیده مورد نظرمان را مشخص می‌کنیم تحت قالب ماهواره ها در فراسوی جو قرار داشته و چند لایه از آسمان از قبیل یونوسفر و تروپوسفر بین ما قرار دارد .

با عنایت به اینکه هر کدام از این لایه های می تواند تأثیری ولو اندک روی داده ما بگذارند ، طبیعیست که اطلاعات به دست آمده همیشه دقیق نبوده و مختصاتی که به ما داده می شود با چیزی که در حقیقت وجود دارد چند متر اختلاف داشته باشد .

در همین رابطه چنانچه قصد داشته باشیم تا جایگاه شئ متحرکی را مشخص کنیم ، شرایط از این هم سخت تر شده و بدین ترتیب نقطه یابی ما در حقیقت به شعاع یابی تقلیل پیدا می کند .

توضیحات فوق بخشی از چالش هاییست که مهندسینی که نیازمند اطلاعاتی دقیق هستند آن را بر نمی تابند ، در نتیجه با کمک روش های ابتکاری ، به جای اینکه مقدار دقیق یک فاصله را به دست آورند ، مقدار دقیق تصویر آن را با شبه فواصل با کمک برداشت RTK محاسبه می کنند .

تعیین مبنا

زمانی که دو نقطه ای که می خواهیم فاصله آن ها را به دست بیاوریم در نزدیکی یکدیگر باشند ، خطاهایی هم که در ثبت فاصله آن ها وجود دارد یکیست ، بدین معنا که ماهواره هایی که آن ها را رصد می کنند یا به برداشت RTK مشغولند کاملاً یکی هستند .

این در حالیست که با زیاد شدن این فاصله احتمال مشاهده آن ها توسط ماهواره های مختلف زیاد می شود . به همین دلیل افرادی که قصد برآورد فاصله دقیق دو نقطه را با جی پی اس rtk دارند ، به صورت آگاهانه مختصات نقطه ای که از جزئیات آن آگاه بوده را به عنوان بیس خود در نظر گرفته و بواسطه اختلاف فازهایی که با روور به وجود می آید ، مقدار واقعی و دقیق آن را به دست می آورند .

RTK چیست ؟

RTK که خلاصه شده عبارت Real Time Kinematic به معنای «سینماتیک همزمان» یا « تعیین موقعیت آنی » است ، تکنیکی برای افزایش دقت سیگنال های جی پی اس نقشه برداری (یا کاهش و حذف خطاهای رایج آن) و دیگر ماهواره های بین المللی از قبیل گلوناس ، گالیلئو و … می باشد که با استفاده از یک پایه ثابت (روی یک نقطه با مختصات معلوم) اطلاعات مورد نیاز را ذخیره کرده و در دم برای گیرنده متحرک که خود شما هستید ارسال می کند.

به خوبی می دانیم که هرگاه و در هر زمینه ای قصد سنجش میزان یک متغیر را داشته باشیم ، استفاده از دو یا چند مرجع بازدهی بالاتری نسبت به یکی وسیله اندازه گیری دارد ؛ این در حالیست که چنانچه این دو عامل با یکدیگر هماهنگ بوده اما از سازوکاری مشابه استفاده نکنند خیال ما از صحت اطلاعات راحت تر است .

چرا در امور محاسباتی از دو شاخص استفاده می کنیم ؟

فرض کنید که قصد اندازه‌ گیری زمان یک نیمه فوتبال را داریم . در همین رابطه اگر ساعت دیواری و کرنومتری بسیار دقیق را به عنوان این دو وسیله اندازه گیری در نظر بگیریم – وسایلی که با هرکدام به تنهایی نیز می توانیم زمان مورد نظر را اندازه گرفت -می بینیم که استفاده همزمان از آن ها علاوه بر اینکه می تواند به تصدیق اطلاعات ارائه شده توسط دیگری کمک کند ، وجود تناقض ، تأخیر یا اشتباه در دیگری را نیز پوشش داده و بدین ترتیب این ما هستیم که در نهایت به اطلاعی درست دست می یابیم .

به عنوان مثال فرض کنید ساعت دیواری با احتساب وقت های تلف شده زمان یک نیمه را 47 دقیقه نشان می دهد ، در حالی که کرنومتر که از زمان نواخته شدن سوت آغازین نیمه شروع به فعالیت کرده است عدد 47:10:55 را به انضمام ثانیه و صدم ثانیه نمایش می دهد .

در همین رابطه میبینیم که با وجود اشتراک بخشی از اطلاعات به دست آمده ، اطلاعات به دست آمده با کرنومتر دقیقتر بوده ، در حالی که وجود ساعت دیواری هزینه های کمتری در بر داشته ، همیشگی بوده ، همواره مقابل دیدگانمان قرار داشته و به تنهایی تا حد قابل قبولی اطلاعات مورد نیازمان را نمایش داده است .

 

برداشت RTK ، مکان یابی با تصحیح اطلاعات

اگرچه کاری که در برداشت RTK انجام می دهیم تفاوت هایی با مثال فوق دارد ، اما به طور کلی می توان گفت که در این روش هم از دو وسیله برای مکان یابی استفاده می شود ؛ یکی سامانه های مکان یابی ماهواره ای مانند GPS ، بواسطه ارتباط مستقیم با آن و ارسال یا دریافت کدهای دیجیتالی و دیگری روورهای متحرکی که بواسطه فاصله یابی بر پایه فاز موج حامل این فواصل را می سنجند .

با کنار هم قرار دادن این دو نوع اطلاعات و تحلیلشان کنار یکدیگر ، در مواردی که ماهواره ها خطایی در محاسبه محل دقیق بیس ما داشته باشند ، سامانه پشتیبان ما با تصحیح بخش های جا افتاده به کاهش تلورانس محاسبه و تقلیل آن در حد چند سانتیمتر می کنند.

در موقعیت یابی ماهواره ای با کد به 4 ماهواره یا بیشتر نیاز داریم تا هریک با محاسبه فاصله خود با نقطه مورد نظر مکان آن را با اختلاف چند متر نشان دهند . این در حالیست که فاصله یابی با موج حامل نیز با محاسبه تعداد سیکل های صحیح بین دو عامل برقراری این ارتباط یعنی ماهواره و گیرنده و ضرب تعداد آن ها در طول موج ها به محاسبه این فاصله دست می زند .

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *