انواع روش های RTK

تکنولوژی همواره رو به پیشرفت می باشد. با اینکه روش RTK کلاسیک در صنعت GNSS روش نوینی با سابقه ای کمتر از 15 سال بوده و نسبت به تمام روش های سنتی نقشه برداری از سرعت بیشتری برخوردار است، اما؛ روش های نوین RTK تحت عنوان RTK نقطه ای و RTK شبکه ای (Network RTK) موجب گردیده دقت و سرعت RTK کلاسیک نیز امری سنتی تلقی گردد.

روش  RTKکلاسیک:

در این روش دو گیرنده که قابلیت RTK دارند، مورد استفاده قرار می گیرند. یکی از این گیرنده ها در نقطه معلوم به عنوان گیرنده BASE قرار می گیرد و گیرنده بعدی به عنوان گیرنده ROVER عملیات برداشت و پیاده سازی را انجام می دهد. نقطه معلوم نقطه ای است که یا مستقیما توسط متولیان امور نقشه برداری مانند سازمان نقشه برداری کشور و یا سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح کشوری ایجاد شده است (که به این نقاط، نقاط پایه ای ژئودزی می گویند) و یا اینکه از روی نقاط پایه در منطقه ای که حوزه فعالیت نقشه برداری است، بدست می آیند. در روش RTK کلاسیک، گیرنده ROVER از طریق لینک رادیویی UHF با گیرنده BASE ارتباط برقرار می کند. از آنجایی که موقعیت BASE معلوم است، آنچه از BASE به ROVER ارسال می شود، مشاهدات BASE است. در این روش پردازنده روی دستگاه ROVER قرار دارد و اطلاعاتی که از BASE دریافت می کند را پردازش می کند و به نقطه مجهول مختصات می دهد. با استفاده از این روش می توان به دقت سانتی متر برای نقطه مجهول رسید. حد فاصل میان BASE و ROVER در نهایت 10 کیلومتر خواهد بود.

RTK نقطه ای:

عملکرد این روش تقریبا مشابه روش RTK کلاسیک است با این تفاوت که در این روش گیرنده Base حذف شده و به جای آن از یک گیرنده دائمی مرجع به نام CORS استفاده می شود. گیرنده CORS در یک نقطه ای با مختصات معلوم به صورت 24 ساعته در حال جمع آوری اطلاعات و مشاهده خواهد بود. این گیرنده اطلاعات خود را برای یک مرکز پردازش داده ارسال می کند. ROVER تا فاصله 30 کیلومتر جهت دستیابی به دقت سانتیمتر و نهایت تا 70 کیلومتر جهت دستیابی به دقت دسی متر می تواند از گیرنده مرجع فاصله گیرد. تصحیحات RTK از طریق لینک های مخابراتی همچون اینترنت یا APN توسط مرکز پردازش داده برای گیرنده ROVER ارسال می شود. در این روش نیازی به وجود دید مستقیم میان گیرنده CORS و ROVER وجود ندارد. از دیگر ویژگی های این روش امکان مانیتورینگ گیرنده ROVER می باشد.

RTK تحت شبکه:

تفاوت اصلی RTK تحت شبکه با RTK نقطه ای در نوع دریافت تصحیحات است. دریافت تصحیحات در RTK نقطه ای تنها از یک ایستگاه مرجع صورت می پذیرد. این درحالی است که در RTK شبکه ای، تصحیحات به صورت یک الگوریتم از مجموعه ای از ایستگاه ها تولید و توسط مرکز پردازش داده برای ROVER ارسال می شود. فاصله ایستگاه های مرجع در RTK شبکه ای بین 70 تا 150 کیلومتر می تواند باشد. از جمله این الگوریتم ها می توان به VRS، MAX و FKP اشاره نمود. این الگوریتم ها به صورتی هستند که با استفاده از روش های ریاضی نوین نقشه برداری، صفحه ای از تصحیحات در میان ایستگاه های مرجع برازش داده و از ضریب اطمینان و دقت بالاتری برخوردار هستند.


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *